Op tour zijn is het mooiste wat er is. Voor mij althans. Reizen, veel verschillende landen zien, op plekken komen waar je nog nooit geweest bent of waar je ook nooit zomaar naar toe zou gaan en (bijna) iedere avond livemuziek. Helaas kunnen er ook minder leuke dingen gebeuren op tour. Ditmaal vertel ik over een grote tegenslag die ik had op mijn laatste tour en hoe je zoiets kunt voorkomen door een goede voorbereiding.

In april was ik op tour door Europa met The Lost Boys Club uit Hilversum en het Engelse As It Is. Op de planning stonden: Lille, Hamburg, Berlijn, Praag en Eindhoven. Zeven dagen, vijf shows, veel mooie steden zien, mooier kon niet. Helaas ging het op de eerste dag al mis. De nachtmerrie van iedere tourende band overkwam ons.

Nadat we net tien minuten in Lille waren aangekomen besloten we naar de supermarkt te gaan. Toen we tien minuten later terug kwamen bleken we (The Lost Boys Club) bestolen te zijn. Een tas vol videoapparatuur, drie gitaren, twee basgitaren, drumpedalen, een luchtbed en mijn koffer met daarin al mijn kleren waren weg. Hoe we dit allemaal opgelost hebben ga ik niet helemaal tot in de details vertellen. Maar dezelfde avond hebben we gespeeld op de instrumenten van As It Is en hierna in Hamburg nieuwe instrumenten gekocht.

Persoonlijk vind ik dat we als groep (band + crew) goed omgegaan zijn met deze tegenslag en wil graag met jullie delen hoe we dit gedaan hebben.

Het is uitermate belangrijk om je frustraties niet op elkaar af te richten. Het is meer dan logisch dat je jezelf na zo’n tegenslag erg slecht voelt, maar iedereen zit in hetzelfde schuitje. Zou je dan je frustraties gaat uiten op iemand die al gefrustreerd is, dan kun je ontzettend escalerende ruzies krijgen. Ruzies die de hele tour zouden kunnen beïnvloeden.

Zodra we besefte dat we bestolen waren zijn er een aantal van ons meteen naar het politiebureau gegaan om aangifte te doen. Ondanks dat de kans klein is dat je spullen na diefstal teruggevonden worden is dit toch wel heel belangrijk. Het gaat immers niet om goedkope souvenirs die gestolen zijn, maar om instrumenten. Stel dat ze gevonden worden, op wat voor manier dan ook, dan wil je ze toch graag zelf terugkrijgen.

Voordat je op tour gaat is het heel belangrijk jezelf goed voor te bereiden. Zorg er bijvoorbeeld voor dat je een reisverzekering afsluit. Dit kan ik heel erg aanraden, omdat ik dit dus niet gedaan had. De andere bandleden gelukkig wel en die hebben uiteindelijk dan ook het een en ander aan budget teruggekregen. De kans dat in het buitenland spullen teruggevonden worden is zeer klein, dus het is heel fijn als je verzekerd bent voor dingen als diefstal, zodat je toch nog iets terug krijgt.

Ook kan ik aanraden ervoor te zorgen dat er altijd één of twee man bij de bus blijven, vooral als je aan de omgeving waarin je bent al ziet dat het geen “nette” buurt is. Wij zagen wel dat we in een niet zo’n nette buurt zaten, maar verlieten toch allemaal de bus. Mede omdat je er niet vanuit gaat dat je spullen gejat worden. Hier hebben we van geleerd en dit is de rest van de tour dus ook niet meer gebeurd. Als we gezamenlijk op pad gingen zorgde we ervoor dat de bus op een opvallende plek stond, of dat we hem vanuit de plek waar we waren konden zien.

Uiteraard is diefstal niet de enige tegenslag die je kan krijgen op tour. Er zijn ook genoeg kleine tegenslagen en conflicten die je het beste uit de weg kan gaan.

Zo zit je op tour voortdurend op elkaars lip. Je zit bij elkaar in een busje, je slaapt met z’n allen, je speelt een show met zijn allen en dit kan irritaties geven. Je gaat je storen aan bepaalde dingen die mensen doen, maar je moet er uiteindelijk toch mee leren leven. Het beste kun je dan ook gewoon netjes met elkaar praten wanneer je je ergens aan stoort. Dit lijkt heel logisch, maar het gebeurt maar zelden. Meestal laat je het zo ver gaan totdat je emmer overloopt en dan ga je heel fel reageren op de rest. Dit veroorzaakt onnodig ruzies, die je moet voorkomen aangezien je toch steeds met elkaar bent.

Het is ook van belang gebleken elkaar juist te steunen bij een tegenslag. Na de eerste dag zat ik er helemaal doorheen. Ik besefte me een dag later eigenlijk pas wat er gebeurt was en heb veel gehad aan de steun van de rest. Ik stond echt op het punt naar huis te gaan en te stoppen met de tour, maar dankzij de rest ben ik doorgegaan en daar ben ik ze nog altijd erg dankbaar voor. Ik had deze tour voor geen goud willen missen.

De rest van de tour was dan ook perfect. Uitverkochte shows in Hamburg, Praag en Eindhoven. Zodra je een tegenslag als deze meemaakt ga je toch met extra motivatie door. Vooral omdat het helemaal in het begin van de tour gebeurde. Door zo’n tegenslag wil je de rest van de tour juist extra veel geven. Je wil zorgen dat de rest van de tour zo geweldig is dat je de eerste dag vergeet en dit is wat we in mijn ogen prima gedaan hebben.

Daarom bij deze een dikke shout-out naar: Nick, Bart, Bas en Danny (The Lost Boys Club), Patty, Ben, Andy, Foley en Ali (As It Is) en ook Dennis (chauffeur) en Wijnand (cameraman, FORTHEWHIN). Zonder jullie had ik dit nooit door kunnen zetten. Heel erg bedankt voor de geweldige tour en ik ben supertrots op jullie allemaal. Misschien een beetje ongepast om een shout-out te doen in een column, maar ik vind dat iedereen mag weten dat ik veel steun aan deze personen heb gehad heb en we op een goede manier zijn omgegaan met onze tegenslag.

Dit was Mike weer voor deze keer… over en uit.

Mike Borghs

Mike Borghs is de oprichter en eigenaar van Mad Addiction Bookings en boeker van o.a. The Hearted uit Rotterdam. Met zijn boekingskantoor probeert hij punkrock, poppunk en andere alternatieve genres levendig te houden en een kans te geven om op te treden door heel Europa. “Mad Addiction Bookings is ontstaan vanuit mijn grote droom om wat te betekenen voor de punkrock, poppunk en dergelijke in Nederland. Momenteel leef ik nog iedere dag in deze droom. Het is ongelofelijk hoe hard het gegroeid is en hoeveel artiesten/bands interesse hebben in een samenwerking. Mad Addiction Bookings is mijn leven geworden en daar ben ik meer dan blij om. Ik voel me vereerd, door alles en iedereen die interesse toont in samenwerking. Uiteraard kan het allemaal nog veel groter, maar vooralsnog ben ik erg trots op wat ik al bereikt heb. Al met al ben ik ook maar een doodnormale jongen van 19 die zijn leven leeft.” Aldus Mike.