-[ POP, POEN, RECHTEN EN PLICHTEN ]-

Naast de heilige drie-eenheid sex/drugs/rock'n'roll bestaat er binnen de popmuziek nog een andere namelijk; Buma/Stemra/Sena. Voor muzikanten bieden deze drie instanties de mogelijkheid om inkomsten te verwerven, waarmee bijvoorbeeld het eerstgenoemde trio gefinancierd kan worden. Klinkt dit je als muziek in de oren? Lees dan dit artikel waarin alles rondom de financiële vergoeding voor jou met bloed/zweet/tranen gemaakte muziekstukken aan bod komt. Voor alle duidelijkheid hebben we getracht de informatie op een toegankelijke manier te vertalen naar de dagelijkse praktijk van het gros van de bij de popunie aangesloten bands.

Allereerst moeten we wat zaken duidelijk maken. De vereniging Buma (Bureau Muziek Auteursrecht) richt zich op het ten gehore brengen van muziek zoals b.v. bij live-concerten, door platen draaien (dj's!), op de radio of in tv-reclames gebeurt. De Stichting Stemra richt zich op het vastleggen van muziek op beeld- en geluidsdragers. De Sena (Stichting ter Exploitatie van Naburige Rechten) tenslotte richt zich op de opgenomen uitvoering van een muziekstuk. Dit alles valt dus onder de termen 'openbaarmaking' en/of 'verveelvoudiging'. Bovengenoemde drie instanties bestaan als gevolg van een aantal wetten die er in Nederland zijn (zie kaders). In deze wetten staat o.a. aangegeven welke rechten iemand kan hebben, wie deze rechten heeft en daarnaast hoe iemand rechten verkrijgt (of daar aanspraak op kan maken). Kortom; hierin wordt bepaald wie de rechthebbenden zijn, zodat deze vervolgens inkomsten kunnen genereren. Als rechthebbende kun je de drie eerder genoemde instanties jou laten vertegenwoordigen en zodoende de financiële vergoeding voor jouw werk laten innen.

In de loop der jaren is er een ondoordringbaar woud ontstaan van allerlei clubjes, instanties en (verdeel)organisaties die de rechthebbenden vertegenwoordigen. Zo zijn er naast de bekende drie nog de Norma (zie kader leenrecht), Lira, Vevam, Irda, NVPI, NVPI-I, Beeldrecht, Burafo, NOS en Sekam. En zo is Sena op initiatief van de NTB, FNV/KIEM en NVPI opgericht. Hallo, ben je daar nog? Natuurlijk doemt nu de vraag op:

WAAROM BETALEN OM MUZIEK TE MOGEN GEBRUIKEN? Als band leen je ook iemands busje pas als je daarvoor toestemming hebt van de eigenaar en eventueel iets hebt geregeld voor de benzinekosten. En wat voor materieel eigendom geldt, geldt net zo goed voor geestelijk eigendom, zoals een compositie of een liedtekst. Bij gebruik is dus toestemming nodig van de geestelijk eigenaar (componist of tekstschrijver) en een financiële vergoeding. Dat is gelukkig geregeld in de auteurswet, want zonder handhaving van deze wet zou er met het componeren en schrijven van muziek veelal geen droog brood te verdienen zijn. Het muzikale klimaat zou dan snel verschralen.

Daarnaast hebben ook musici en producenten van geluidsdragers een prestatie geleverd die een vergoeding rechtvaardigt. Namelijk de uitvoering en de opname van het nummer. Ook hun rechten liggen wettelijk vast in de naburige rechten. Sena is de belangenorganisatie die hen vertegenwoordigt.

WAT ZIJN NABURIGE RECHTEN? Tegenwoordig kan muziek worden opgenomen op film en video, digitaal worden vastgelegd op cd en dvd en verspreid worden op geluidsbanden, gedraaid worden op radio en televisie, verspreid worden via internet (MP3) en worden vermenigvuldigd, zonder groot kwaliteitsverlies. Bij die mogelijkheden om opnamen te verspreiden, ontstond de situatie dat de maker werd beschermd door de auteurswet, maar dat de muzikant, wiens uitvoering werd opgenomen en vermenigvuldigd, geen rechten had. Door de Wet op de Naburige Rechten hebben muzikanten, nu dus uitvoerend kunstenaars geheten, naast royalties dus ook recht op geld als hun cd wordt uitgezonden of op een andere manier openbaar wordt gemaakt (bv. wanneer de cd gebruikt wordt in een café, winkelcentrum of bij een film). In Nederland kan Sena deze gelden innen. Je moet, om in aanmerking te komen voor deze gelden, wel aangesloten zijn bij Sena.
Bij naburige rechten staat echter niet het werk, maar de opgenomen uitvoering centraal. Als uitvoerend musicus ben je dus in een bijzondere positie. Je voert werken uit die je zèlf of anderen hebben geschreven en/of gecomponeerd. Op deze laatste werken rust auteursrecht, tenzij de maker daarvan al langer dan 70 jaar geleden overleden is. Ervan uitgaand dat het bij jouw uitvoering gaat om een muziekwerk van een hedendaagse componist en tekstdichter is, iedere keer dat je deze uitvoering in het openbaar geeft, toestemming nodig van de (erfgenamen van) de auteursrechthebbende. Hetzelfde geldt als er een opname van jouw concert wordt gemaakt. Aangezien dit erg lastig is om zelf te regelen is het handig dat er een Buma/Stemra is die dit voor je regelt.

WAT ZIJN PERSOONLIJKHEIDSRECHTEN? Ondanks een licentie en zelfs een overdracht, behoudt de maker of de uitvoerend kunstenaar zijn persoonlijkheidsrechten op zijn werk of uitvoering. De persoonlijkheidsrechten zijn het recht op naamsvermelding en de bevoegdheid om op te komen tegen een verminking, aantasting of wijziging van het werk. Een maker of uitvoerende is zozeer verknocht met het werk of zijn uitvoering, dat hij altijd kan opkomen tegen een inbreuk indien hij in zijn goede naam als kunstenaar of eer wordt aangetast. Van sommige morele rechten kan echter wel afstand worden gedaan, maar het voert te ver om daar in dit artikel op in te gaan.

HOE WERKT DE BUMA BIJ HET INNEN VAN GELDEN? Zoals gezegd richt Buma zich op het ten gehore brengen van muziek. Hierdoor houdt Buma op diverse manieren bij hoe vaak, via welk medium en/of voor welk publiek een muziekwerk ten gehore is gebracht. Buma doet dit via:

• Opgaven van omroepen en concertorganisaties met wie ze een contract heeft (en die natuurlijk worden gecontroleerd).
• Opgaven van muziekauteurs en musici die weten dat hun muziek is gebruikt.
• Marktonderzoekbureaus die in opdracht van Buma steekproefsgewijs (m.n. amateurmuziek verenigingen) controleren.

Tegelijkertijd behoort iedereen die in het openbaar (al of niet live) muziek ten gehore brengt [voor het (grote) publiek, klanten, personeel of andere relaties] te betalen aan Buma. Denk hierbij b.v. aan evenementenorganisatoren, (horeca)bedrijven, winkeliers en kantoren.

HOE WERKT DE STEMRA BIJ HET INNEN VAN GELDEN? Stemra richt zich dus op het vastleggen van muziekwerken op beeld- en geluidsdrager. Stemra heeft hiervoor afspraken met grote partijen zoals:

• Platenmaatschappijen en perserijen.
• Audiovisuele producenten.
• Importeurs van geluidsdragers (vanwege de import uit landen waar geen of te weinig auteursrechten voor de geluidsdragers zijn betaald).
• Producenten van achtergrondmuziek (die maken geluidsdragers voor gebruik in o.m. winkels en horecagelegenheden).

Bovengenoemde gebruikers moeten hun verkochte/geïmporteerde aantallen doorgeven aan Stemra. Tevens kan Stemra hun auteursrechtelijke administratie controleren. Tegelijkertijd hoort iedereen die muziek mechanisch reproduceert (d.w.z. een muziekstuk vastlegt op plaat, cd, cassette, film, video of op een andere analoge of digitale beeld- of geluidsdrager, dan wel muziekwerken vastlegt op een computer), te betalen aan Stemra. Bijvoorbeeld particulieren, zangverenigingen of bedrijven die éénmalig een cd opnemen. Ook producenten die opnames in eigen beheer maken, worden geacht om zichzelf te melden bij Stemra. De grotere cd-productiebedrijven zoals b.v. Salisbury BV kunnen hierbij behulpzaam zijn.

Nu heb je natuurlijk altijd baas boven baas en dus zijn er ook partijen die aan Buma én Stemra behoren te betalen. Dit speciale geval geldt voor iedereen die zowel muziekwerken mechanisch reproduceert (Stemra-deel) als muziekwerken openbaar (laat maken) maakt (Buma-deel). Voorbeelden hiervan zijn: de omroeporganisaties (radio en TV), exploitanten van websites en beltoon-leveranciers.

HOE WERKT DE SENA BIJ HET INNEN VAN GELDEN? Sena is op aanwijzing van het Ministerie van Justitie, en met uitsluiting van ieder ander, belast met de uitvoering van de Wet op de Naburige Rechten. In de praktijk betekent dit onder andere dat Sena vergoedingen incasseert bij de 'gebruikers' van muziek. Dit zijn bedrijven, instellingen en organisaties die, op welke manier dan ook, muziek afspelen. Sena betaalt deze vergoedingen door aan de uitvoerende musici en platenproducenten, ofwel de 'makers' van muziek. Natuurlijk heeft Sena de verplichting om het gebruik van muziek te controleren. Niet alleen ten opzichte van die vele tienduizenden ondernemingen die hun muziek-licentie goed geregeld hebben of ten opzichte van al die (branche-) organisaties met wie wordt samengewerkt. Er worden dus controles uitgevoerd, ook richting die ondernemingen die hun licentie misschien (nog) niet hebben geregeld. De medewerkers van de Sena-buitendienst zijn dan ook een verlengstuk van de Sena organisatie in Hilversum. Zij controleren dagelijks door heel Nederland bedrijven en instellingen in de meest uiteenlopende sectoren.

HOE VERDELEN BUMA & STEMRA DE DOOR HUN GEÏNDE GELDEN? Nu komt het vaak voor dat een muziekauteur een uitgavecontract heeft met een muziekuitgever, die o.m. zijn muziek onder de aandacht van het publiek brengt. In ruil daarvoor ontvangt de uitgever een deel van de auteursrechten. Deze is dus ook voor een deel rechthebbende. Een muziekuitgever kan zijn rechten natuurlijk zelf exploiteren, maar hij kan er ook voor kiezen om dat te laten doen door Buma/Stemra, die meer dan 95% van het wereldrepertoire vertegenwoordigen. Binnengekomen gelden moeten uiteraard zo eerlijk mogelijk worden verdeeld onder de rechthebbenden. Dat zijn de componisten, tekstschrijvers en muziekuitgevers, maar ook arrangeurs/bewerkers en sub-uitgevers (of hun erfgenamen). De vaststelling van het aandeel dat ieder toekomt, gebeurt volgens de repartitie-reglementen van Buma en Stemra, die door de leden/aangeslotenen zijn goedgekeurd. Of volgens de door Buma/Stemra onderschreven internationale voorschriften van BIEM/CISAC. Buma en Stemra maken geen winst, maar keren, na aftrek van kosten, al het geld dat ze geïnd hebben uit aan de rechthebbenden.

Buma hanteert bij het berekenen van de vergoeding een secondewaarde-systeem als werken worden uitgezonden op radio en/of tv. Dit betekent dat iedere seconde wordt vermenigvuldigd met een bepaald bedrag. Bij de afrekening van live-optredens hanteert Buma een puntwaarde-systeem.

De geïnde gelden gaan niet in één grote pot, maar worden geboekt onder aparte rubrieken, zoals concertmuziek, kerkmuziek, carillonmuziek, harmonie- en fanfaremuziek, amusementsmuziek, radiomuziek, televisiemuziek en filmmuziek. TV-programma's bereiken nl. een veel groter publiek dan andere openbaarmakingen
(bv. cabaretvoorstellingen) en dienen dus ook meer op te leveren voor de auteurs.

Net als Buma kent Stemra voor de verdeling van de geïnde gelden een repartitiereglement. De criteria zijn vergelijkbaar. Bij Stemra zijn er echter veel minder muziekgebruikers. Daardoor kan Stemra sneller en vaker uitkeren, tegen lagere kosten.

HOE LID WORDEN VAN BUMA, STEMRA EN SENA? Allereerst kan dit alleen als individuele muzikant en componist/auteur voor het gemak spreken we hier van 'lid worden'. Officieel kent alleen Buma 'leden', net als elke andere vereniging. Stemra is een stichting. Feitelijk moet je bij Stemra dus spreken van 'aangeslotenen'. Lid worden van Buma/Stemra betekent: het sluiten van een exploitatiecontract. Door het tekenen van een exploitatiecontract draag je de exploitatie m.b.t. het muziekauteursrecht over gemaakte werken en alle nog te maken werken over aan Buma en/of Stemra. Vanaf dan kun je (zolang het contract loopt) niet meer zelf je auteursrecht exploiteren. Alle werken die tijdens de duur van dit contract met Buma/Stemra worden gemaakt en alle bestaande werken, vallen onder de voorwaarden.

Dit betekent o.m. dat Buma/Stemra namens jou:

• toestemming geeft om jouw muziekwerken in het openbaar te laten uitvoeren of te laten verveelvoudigen.
• de voorwaarden vaststelt voor het geven van die toestemming.
• Het persoonlijkheidsrecht (= de morele rechten) over jouw werken behoud je te allen tijde zelf. Op basis van dit recht kun je eisen dat jouw naam op jouw werk wordt vermeld en verbieden dat jouw werken onder een andere naam of titel openbaar worden gemaakt. Ook kun je jezelf verzetten tegen wijziging, misvorming of andere aantasting van
  jouw werk.

Kosten Buma/Stemra
1. inschrijfgeld (Buma en/of Stemra): auteurs Ä 45,- en voor uitgevers Ä 90,-.
2. jaarlijkse bijdrage (Buma en/of Stemra): auteurs Ä 62,50 en voor uitgevers Ä 125,-.

Kosten Sena
Iedere platenproducent en iedere uitvoerend kunstenaar die meent recht te hebben op een vergoeding kan zich, gratis, bij Sena in Hilversum laten registreren.

CONCLUSIES Buma, Stemra en Sena weten als gevolg van het auteursrecht en naburig recht gelden te innen waar een individuele rechthebbende nooit een vinger achter zou kunnen krijgen. Denk bijvoorbeeld aan gelden uit heffingen voor blanco geluidsdragers, leenrechten en kabelrechten. Vooral in het begin van je carrière is het echter maar de vraag of deze instanties genoeg kunnen innen om jou meer uit te keren dan dat het aangesloten zijn jou kost. Wij vinden het jammer dat Buma/Stemra uitstraalt, dat zij niet bepaald zitten te wachten op beginnende bands, terwijl juist deze bands iedere extra euro goed kunnen gebruiken. Ook komt het soms vreemd over dat er betaald moet worden voor het aanbieden van muziek wanneer dit gebeurt als uitvloeisel van bepaalde werkzaamheden. B.v. een muziekcafé, poppodium of oefencentrum dat moet betalen voor het draaien van muziek. Of een popfestival dat moet betalen voor de muziek die de geprogrammeerde bands spelen (dit maakt bands dus duurder dan alleen de gage!) en de pauzemuziek. Soms is immers het promoten van popmuziek het uitgangspunt of gezamenlijk belang. Leuk of niet, zonder Buma/Stemra/Sena inkomsten zou het voor een muzikant/artiest wel heel moeilijk worden om met zijn werk een boterham te verdienen. Ondanks de soms orthodox-communistisch aandoende bureaucratische systematieken wordt er natuurlijk wel een mogelijkheid geschapen om d.m.v. muziek inkomsten te verwerven. Tevens biedt dit administratieve systeem ook keuzemogelijkheden. Een bepaalde artiest kan immers meerdere aanspraken tegelijkertijd maken. Zo kan een artiest zelf een eigen beheer productie maken met daarop louter eigen, origineel werk en deze werken tevens zelf uitvoeren op de eigen cd-presentatie en vervolgens ook zelf verkopen. Deze artiest is dan zowel producent, componist/auteur als uitvoerend muzikant. In dit voorbeeld levert lidmaatschap bij Buma en Sena het maximale aan opbrengsten op terwijl later (als zijn cd door een platenmaatschappij wordt uitgebracht) aansluiting bij Stemra eventueel voor extra inkomsten kan zorgen.
Probeer voordat je jezelf aansluit dus te bepalen of er in jouw geval niet onnodige kosten worden gemaakt. Je moet immers eerst kosten maken [betaling van contributie en het Stemrapercentage op de oplage van je geluidsdrager] om via Stemra, na aftrek van hun kosten, iets terug te kunnen krijgen. Neem daarom eerst contact op met deze instanties zodat zij jouw een goed advies op maat kunnen geven.

Met dank aan: Noortje de Bakker, Wim Kwakman en Erik Verzijl

www.bumastemra.nl
www.sena.nl
www.stichtingnorma.nl
www.cedar.nl (Centrum voor Dienstverlening Auteurs- en aanverwante Rechten)
www.salisbury.nl

DE AUTEURSWET Deze wet uit 1912 beschermt de auteurs als volgt. Iedereen die een werk van letterkunde, wetenschap of kunst maakt, bezit hierop het auteursrecht. Een liedje, maar ook alleen een tekst of alleen muziek, is dus een werk. Een werk is pas auteursrechtelijk beschermd, wanneer het concreet vorm heeft gekregen, bijvoorbeeld door het op te schrijven of voor te dragen. Het auteursrecht ontstaat automatisch door het maken van een werk. Daar is niets anders voor nodig dan het maken zelf. Half afgemaakte werken vallen ook onder het auteursrecht, voorzover zij een uitingsvorm hebben. Auteursrechten eindigen ook vanzelf, te weten 70 jaar na de dood van de maker.

Wie in Nederland wil kunnen bewijzen dat hij maker van een werk is, kan dat werk laten registreren bij de belastingdienst. In feite registreert de belastingdienst niets, maar plaatst het een gewaarmerkt datumstempel op het werk en stuurt het werk weer retour. Het stempel zegt dan ook niets over wie de maker is en of het een werk is, maar alleen iets over het tijdstip waarop iemand, die later zegt maker te zijn, het werk in ieder geval al in zijn bezit had. Het is daarom verstandig zoveel mogelijk op papier te zetten en eventueel goede kennissen deelgenoot te maken van nieuwe werken, zodat zij later als getuige kunnen optreden. Nu weet je ook waarom muzikanten het aan de bar zo vaak over hun volgende (?) hits hebben.
Een vaak toegepaste truc is die van een aangetekende brief aan jezelf te sturen (met in de envelop het werk) en die envelop ongeopend te laten. Dit kan echter alleen als bewijs dienen wanneer de envelop op 'ouderwetsche wijze' is verzegeld. Tenslotte, wie bij de eerste openbaarmaking (bijvoorbeeld op de cd-hoes) als auteur van een liedje vermeld staat, wordt vermoed de maker te zijn, tenzij iemand anders het tegendeel kan aantonen.

WET OP DE NABURIGE RECHTEN (WNR) Werd op 1 juli 1993 van kracht. De wet is gebaseerd op het in 1961 in Rome gesloten internationaal verdrag inzake de bescherming van uitvoerend kunstenaars en platenproducenten. Sindsdien hebben uitvoerende kunstenaars zelf naburige rechten, een recht dat sterk lijkt op het auteursrecht. Er is leentjebuur gespeeld van auteursrechten, vandaar ook de naam naburige rechten. Musici hebben hierdoor het recht om toestemming te geven voor het maken van opnames, het verveelvoudigen daarvan en het openbaar maken van die opnames. Naburige rechten zijn dus van belang omdat ze de uitvoerend kunstenaar in staat stellen geld te verdienen met hun werk: muziek maken (in de zin van uitvoeren).

LEENRECHT Als auteursrechtelijk beschermde werken (zoals boeken, muziek, video's en computerspelletjes) tijdelijk ter beschikking worden gesteld, dienen de rechthebbende zoals schrijvers, vertalers, illustratoren, fotografen en uitgevers, een billijke vergoeding te ontvangen.
Het recht op deze vergoeding heet Leenrecht en is vanaf 1996
opgenomen in de Auteurswet en in de Wet op de Naburige Rechten.
De Stichting Leenrecht int deze vergoedingen en keert die uit aan de verschillende verdeelorganisaties die op hun beurt weer verschillende categorieën rechthebbenden vertegenwoordigen (o.a. Buma/Stemra/Norma/Sekam etc.).
Een beperkt deel van de op grond van het leenrecht geïnde gelden wordt aangewend voor een scala van sociale en culturele doelen ten gunste van de rechthebbenden. Aansprekend voorbeeld is de Stichting de Thuiskopie die door middel van het Thuiskopiefonds soms een financiële bijdrage geeft aan de Popunie of Popprojecten voor popevenementen zoals United Cultures NL en Wantijpop & Rainbowpark. De Thuiskopievergoeding is bestemd voor:

• de auteurs: componisten, scenarioschrijvers, beeldend kunstenaars, fotografen en tekstdichters
• de uitvoerend kunstenaars: muzikanten en acteurs
• de producenten van films, platen en cd's

Stichting de Thuiskopie keert de geïncasseerde vergoedingen niet rechtstreeks aan de rechthebbenden uit. Dat zou onnodige administratieve rompslomp betekenen, aangezien de verschillende categorieën rechthebbenden zich goed hebben georganiseerd. Zo krijgt de verdeelorganisatie Norma (als vertegenwoordiger van uitvoerende kunstenaars) o.a. geld van de Stg. Leenrecht en Stg. de Thuiskopie. Ook de Norma wendt gelden aan voor sociale en culturele doelen. Zo stelt de Norma viermaal de publieksprijs van Ä 250,- beschikbaar bij de Grote Prijs van Zuid-Holland.

PRAKTIJKVOORBEELD Iemand heeft een bestaand liedje nagespeeld en op zijn cd uitgebracht. Mag dat?

Wanneer de maker is aangesloten bij Buma/Stemra, beheert die instantie de auteursrechten. Tegen betaling van de door Buma/Stemra vastgestelde vergoeding, mag iedereen de beheerde werken zelf opnemen en uitbrengen. Belangrijk hierbij is het verschil tussen een echt nagespeelde 'cover' (hier geeft Stemra dan, na betaling, toestemming voor) en een bewerking (in welke vorm dan ook) waarbij altijd vooraf toestemming moet worden gevraagd aan de rechthebbenden! Als alles goed is geregeld wordt de componist/auteur vervolgens betaald door Buma/Stemra uit de geïncasseerde gelden. Buma/Stemra weigert die toestemming niet, zolang er maar wordt betaald. Overigens beheert Buma/Stemra meer dan 95% van het wereldrepertoire.

Wanneer de maker niet is aangesloten bij Buma/Stemra, moet eerst toestemming aan de maker zelf worden gevraagd, voordat iemand zijn nummer op cd mag opnemen of uitvoeren. Dat vloeit voort uit de auteurswet. Wie dus niet wil dat zijn nummers gecoverd worden, moet zich dus niet aansluiten bij Buma/Stemra!

BUMA/STEMRA ANTWOORD:
In het kader van dit artikel hebben de razende reporters de stoute schoenen maar eens aangetrokken en Buma/Stemra zelf een aantal prangende vragen gesteld.

Vraag: Buma/Stemra adviseert om je pas als muzikant in te schrijven als je op de nationale radio gedraaid wordt en een platenmaatschappij achter je hebt. Hoe zit het dan met de vele lokale omroepen [zoals RTV West, RTV Rijnmond, Radio Ridderkerk en RTV Gouwestad] waar eigen beheer geluidsdragers worden gedraaid en/of bands studio-optredens doen? Deze omroepen zijn geen piraten en betalen toch ook aan Buma/Stemra (of iemand anders)? Hierop zouden die bandjes toch ook aanspraak kunnen maken?
Antwoord: Alleen de landelijke, commerciële en regionale omroepen leveren een complete opgave aan van het muziekgebruik. Word je dus hierop gedraaid of uitgezonden dan zul je hier als componist/auteur een afrekening van kunnen verwachten. Lokale zenders dragen wel af aan Buma (zij maken immers gebruik van het Buma wereld-repertoire), maar gezien de lage opbrengsten hiervan loont dit niet om dit ook rechtstreeks aan de betreffende auteurs af te rekenen. De kosten van het verwerken van de muziekopgaves zouden hoger zijn dan de opbrengsten. Het incasso bij de lokale omroepen wordt derhalve toegevoegd aan de andere ether-rubrieken. Ander argument is dat in grote lijnen de muziek op lokale zenders gelijk is aan die op de nationale zenders. Uiteraard kan het hierdoor zo zijn dat bands/artiesten die alléén lokaal worden uitgezonden hiervan via Buma niets ontvangen, vandaar ons advies om in die specifieke gevallen (nog) niet aan te sluiten.

Vraag: Cafés betalen, evenals festivals, toch ook Buma? Als je nu als band een lijst inlevert waar je het afgelopen jaar hebt gespeeld dan is daar in principe toch ook een vergoeding voor, omdat je dan toch uitvoerend kunstenaar bent van je eigen nummers?
Antwoord: Als je aangesloten bent bij Buma als componist/auteur en regelmatig optreedt met je eigen nummers kun je ons daar inderdaad over informeren, zodat wij ook die optredens kunnen uitkeren. Zaak is wel dit tijdig aan ons door te geven (hier zijn speciale formulieren voor).

Vraag: Storten jullie wel eens onterecht geïnde/ontvangen gelden terug? b.v. aan festivals die over de totale gage-som afdragen [dus ook over de niet bij Buma/Stemra aangesloten bands]. Zo nee, waarom niet? Zo ja, s.v.p. voorbeelden noemen!
Antwoord: Terugstorten van gelden bij onterechte incasso over niet-Buma repertoire komt vrijwel niet voor. Wél crediteren wij (een gedeelte van) de vordering als blijkt dat gebruikt repertoire niet door Buma beheerd wordt (bijv. van amateurbands die eigen repertoire brengen en de auteurs hiervan zijn niet bij Buma aangesloten). De organisator (degene die aan ons afdraagt) zal altijd zelf moeten aantonen dat onze vordering (gedeeltelijk) onterecht is door het verstrekken van een repertoire opgave.

Vraag: Waar ligt de grens van betaling? B.v. als je twee keer bent gedraaid op de nationale radio en je in een jaar dus maar tot een bepaald bedrag dient te ontvangen, keren jullie dit dan uit of moet de band dit zelf bij jullie aantonen?
Antwoord: Degene met wie Buma een contract heeft afgesloten (de omroep) is verantwoordelijk om op te geven welke muziek is uitgezonden. Aan de hand van die informatie zullen de auteurs/componisten hun geld ontvangen.

Vraag: Als een band op haar eigen website haar eigen muziek wil openbaar maken, hoe zit dat dan?
Antwoord: Als zij aangesloten zijn, zullen zij ook een regeling met Buma dienen te sluiten, indien men niet aangesloten is en alleen eigen werk gebruikt op de site dan is dat niet nodig.

Vraag: Wanneer heb je als aangeslotene je kosten eruit?
b.v. bij 1 / 2 / 3 / ... keer nationale RTV
bij 1 / 2 / 3 / ... keer lokale RTV
bij 500 / 1000 / 2000 / ... verkochte geluidsdragers
bij 10 / 20 / 30 / ... optredens
Kortom: hoeveel wordt er uitgekeerd? [indicatief of een aansprekend voorbeeld].
Antwoord: In principe is dit lastig aan te geven: opbrengsten kunnen per zender en per jaar verschillen. In de kern is aansluiten (pas) zinvol als jouw muziek m.n. landelijke airplay heeft, of via een platenmaatschappij uitgebracht wordt en je een aantal keren per maand optreedt.

Voor adviezen op maat kan er altijd contact opgenomen worden met de afdeling relatiebeheer van Buma/Stemra.